Dzisiaj mijają dwa lata od objęcia prezydentury przez Hannę Gronkiewicz-Waltz. Dzisiaj także odbywa się uroczysta sesja radnych z Pragi Północ i Południe, kończąca oficjalnie obchody Roku Pragi. Zbieżność ta nabiera w świetle ostatnich wydarzeń symbolicznego znaczenia.

Powiedzcie – z ręką na sercu – kto wiedział, że w 2008 obchodzono w Warszawie Rok Pragi? A może Wy prażanie: jakież to pozytywne zmiany zaczęły się lub dokonały w waszej dzielnicy? No dalej: jakież to wydarzenie utkwiło Wam w pamięci? kto i jaką wizją na przyszłość porwał Wasze serca? jakież to plany dla Pragi zawładnęły Waszymi umysłami? Proszę, śmiało, nie krępujcie się. Nikt? No nie, czyżby nic ważnego się nie wydarzyło?

O, pan z tyłu. Tak, słucham. Prezent? jaki prezent? No tak, wszak Praga otrzymała od władz Miasta Stołecznego piękny podarunek. Niezorientowanym wyjaśniam: w lewobrzeżnej Warszawie jest 56 muzeów. Słownie: pięćdziesiąt sześć. A w prawobrzeżnej? 0. Słownie: zero. Nie wierzycie? Wy ludzie małej wiary...

W 2006 roku Rada Warszawy uchwałą nr LXXXI/2590/2006 powołała do życia Muzeum Warszawskiej Pragi, będące oddziałem Muzeum Historycznego. Pierwsze muzeum na prawym brzegu. Planowane otwarcie w 2010 roku. Tak przynajmniej można było sądzić do 14 listopada. Tego dnia Pani Prezydent przekazała warszawskim radnym projekt budżetu na 2009 rok. Budżet, który oznacza dla pierwszego praskiego muzeum wyrok śmierci. 850 tysięcy złotych w 2009 roku, a potem 3 lata bez grosza. Ani złotówki. Dla blisko 200-letnich kamienic to wyrok. Bez rewaloryzacji nie przetrwają, podobnie jak bezcenne malowidła ścienne żydowskiego domu modlitwy, cudem ocalone w jednym z budynków planowanego muzeum. Przecież Warszawa ma tyle ocalonych z wojennej pożogi zabytków! Kto by się przejmował jakimiś praskimi reliktami...

Prago! podziękuj władzom Stolicy za prezent na swoje 360. urodziny.